„Moje nieznajome”

Wystawa malarstwa Wojciecha Pomianowskiego on-line

Prezentujemy wybrane prace, których autorem jest artysta, plastyk Wojciech Pomianowski. Część obrazów i rysunków znajduje się już w galerii MDK Muflon w Jeleniej Górze.

o autorze

Wojciech Pomianowski – artysta plastyk, wrocławianin, członek Związku Polskich Artystów Plastyków – Polska Sztuka Użytkowa, w malarstwie tworzy najchętniej cykle prac, które nazywa kolekcjami ponieważ są one powiązane jednym wspólnym tytułem-nazwą danej kolekcji. Najważniejsze jego kolekcje to „Malując jazz”, „Światła miasta”, „Ludzie”, „Świat” oraz „Jazziny”. Uprawia malarstwo (szczególnie abstrakcje, pejzaże, portrety i martwe natury), tworzy mozaiki (oprawy luster i zegarów, panele gotowe do zawieszenia lub wmurowania) oraz dzieła w technikach mieszanych. Oprócz działań czysto artystycznych zajmuje się szeroko rozumianym designem. Fotografuje, improwizuje i komponuje muzykę alternatywną.

o wystawie

Pierwsze prace powstały w 1997 roku, były to rysunki pastelami ołówkowymi wykonane na czarnym papierze. Artysta odkrył, że rozdarty papier może rozwarstwiać, rozdzierać w sposób kontrolowany, przez co powstały ciekawe efekty wizualne, które wykorzystał w tych pierwszych pracach. Po latach, w 2018 roku wrócił do „Moich Nieznajomych” i wzbogacił cykl. Zbiór prac nie był już tylko portretami nieznanych kobiet, bo pojawiła się wśród nich także postać męska.

Jak pisze w katalogu do wystawy Modest Moliński: „Obrazy artysty, jak każdego znaczącego malarza, są bardzo intrygujące i oryginalne. Nie dotyczy to jednak tematyki prac, bo ta mieści się w kanonie podejmowanych przez różnych twórców. Wyjątkowość tej twórczości polega na przemyślanej i wyrafinowanej kompozycji, oryginalnej gamie barwnej, pomysłowym melanżu różnych środków i technik plastycznych. Jego malarstwo w swojej estetyce świadomie odwołuje się do awangardy pierwszej połowy XX wieku, czasu, kiedy nowinki artystyczne były jeszcze zrozumiałe i w pełni akceptowane przez widzów.

Interpretacja portretów kobiecych. Te fascynujące prace są wytworne i szlachetne, o wykwintnej stylizacji, nie są portretami konkretnych osób, ale raczej sięgają do archetypu kobiecości, przez co mówią więcej niż realistyczne wizerunki. Twórczość ta, choć pełna jest postmodernistycznych odwołań, w pełni posiada walory nowoczesności, a to przez liczne cytaty i odniesienia. Artysta wirtuozerską biegłość rysunku potrafi skierować w stronę logicznych i zdyscyplinowanych form, przez co powstały prace szlachetne, stylowe, o trwałej wartości, nie tylko estetycznej”.



„Moje Nieznajome” 1997 r.

„Moje Nieznajome” 2019 r.

About the author